Thursday, September 2, 2010

പാമ്പ് പുരാണം

"മഴയില്‍ കുളിച്ച മരങ്ങളെ നിങ്ങള്‍... കണ്ടുവോ മറവിയില്‍ എന്‍ പോയ ബാല്യം..." പെട്ടെന്ന് പെഴ്ത മഴയില്‍ ഉബായീ സാഹിബിന്റെ ഗസല്‍ ഓര്‍ത്തു കൊണ്ട് ഞാന്‍ എന്ടെ ബാല്യത്തിലെ ഒരോര്‍മ ചികഞ്ഞെടുത്തു...

അഞ്ചിലോ ആറിലോ പഠിക്കുന്ന കാലം. എന്നുമെന്നും ഓര്‍മ്മിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഒരു ബാല്യകാലം കിട്ടിയ ഭാഗ്യവന്മാരില്‍ എന്നെയും പെടുത്താം. ഉമ്മാന്റെ തറവാട് വീട്ടിലായിരുന്നു അന്ന് കൂട്ടുകുടുംബമായി താമസം. വീടിനു പിന്നാമ്പുറത്ത് തോടുണ്ട്, അതിനപ്പുരതായി വിജനമായ വലിയ പറമ്പ്, ആ പരിസരത്തിന്റെ ഒട്ടു മിക്ക വഴികളിലൂടെയും തോട് ഒഴുകുന്നുണ്ട്. തോടിലുടെ കക്കയുമായി വരുന്ന തോണി, കക്ക ചുട്ടു ഉണക്കി പൊടിച്ചു കുമ്മായം ഉണ്ടാക്കുന്ന സ്ഥലം, തെങ്ങിന്റെ ഓല മേഞ്ഞു കെട്ട് കെട്ടായി വില്കുന്നത്, നിറയെ തെങ്ങുകളും മരങ്ങളും...

അന്ന് ഞങ്ങള്‍ ഒരു പത്തിരുപതു കുട്ടികളുടെ വലിയ ഒരു ചങ്ങാതിക്കൂട്ടം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചട്ടിയേര്‍, കൊക്കംപറന്നു കളി, ആകാശത്തിലെ പൂരിവട്ടം, ചുള്ളിയും കോലും, പലവിധം ഗോട്ടി കളി, കണ്ണാരംപൊത്തി, അമ്മതിലും ഇമ്മതിലും, ടയര്‍ ഉരുട്ടല്‍, വോലീബാല്‍, തോട്ടില്‍ മീന്‍പിടുത്തം... അങ്ങനെ പോകുന്നു വിനോദ പരിപാടികള്‍. സ്കൂള്‍ വിട്ടു വന്നാല്‍ പിന്നെ നേരം ഇരുട്ടുന്നതു വരെ കളിയാണ്‌.

ഒരു വൈകുന്നേരം സാധാരണത്തെ പോലെ ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും ഒത്തു ചേര്‍ന്നു. കണ്ണാരം പൊത്തി കളി തീരുമാനിച്ചു. ഒന്ന് മുതല്‍ ഇരുപതഞ്ഞ്ജു വരെയോ, അമ്പതു വരെയോ (സ്ഥല സൗകര്യം പോലെ മാറ്റും) ഒരാള്‍ കണ്ണ് പൊത്തി ഉറക്കെ എണ്ണം. അതിനിടയില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ പലയിടങ്ങളില്‍ ആയി ഒളിച്ചിരിക്കും. എണ്ണി കഴിഞ്ഞാല്‍ ഒളിച്ചവരെ കണ്ടു പിടിക്കലാണ് എന്നിയവന്റെ പണി. ഒളിക്കാനുള്ള സ്ഥലത്തിന്റെ പരിതിയൊക്കെ ആദ്യം തന്നെ നിശ്ചയിക്കും.അങ്ങനെ കളി പുരോഗമിക്കെ ഞാന്‍ ഒളിക്കാനായി ഓടി. എണ്ണി കഴിയുന്നതിനു മുമ്പേ കണ്ടെത്താന്‍ പറ്റാത്ത ഒളിയിടം കണ്ടു പിടിക്കണം.

ഞാന്‍ തോടിന്റെ വരമ്പ് ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചു. നല്ല വേഗത്തിലായിരുന്നു ഓട്ടം, പെട്ടെന്ന് ഞാന്‍ സട്ടന്‍ ബ്രേക്ക്‌ ഇട്ടു നിര്‍ത്തി! ശരീരത്തില്‍ കാലില്‍ കൂടി വന്നു തലയില്‍ കൂടി ഒരു മിന്നല്‍ പിണര്‍ പാഞ്ഞുപോയി, കണ്ണില്‍ ഇരുട്ട് കഴറിയത് പോലെ... മുന്നില്‍ ഒരു പാമ്പ്... ഒരു അഞ്ചു ആറു അടി ദൂരത്തില്‍ ആണുള്ളത്, അതും ഞാന്‍ ഓടുന്നതിന്റെ നേരെ എതിരിലാണ് വന്നത്! മൂപ്പിലനും ഞാനും ഒരേ സമയത്താണ്‌ ബ്രേക്ക്‌ ഇട്ടത്! ഞാന്‍ തരിച്ചു നില്‍കുകയാണ്‌, മൂപ്പിലാന്റെ തല നിലത്തു നിന്ന് പതിയെ പൊങ്ങി. പിന്നെ പത്തി മെല്ലെ വിടരാന്‍ തുടങ്ങി! മൂപ്പിലാന്‍ നാവു ഓരോ രണ്ടു സെകണ്ടിലും പുറത്തേക്കു കാണിച്ചു തരുന്നുണ്ട്! പത്തി വിടര്‍ത്തി! ഞാന്‍ ശരിക്കും ഞെട്ടി ... പടച്ചോനെ... വിടര്‍ന്ന പത്തിയില്‍ അതാ "ഋ" ചിഹ്നം. ലീല ടീച്ചര്‍ പഠിപിച്ച പാമ്പിന്റെ വിശേഷണം! പരമശിവന്റെ കഴുത്തില്‍ ചുറ്റി കിടക്കുന്ന സാധനം, അത്യുഗ്രന്‍ വിഷപാമ്പ്! സാക്ഷാല്‍ മൂര്‍ഖന്‍... "അല്ലന്റുമ്മ... പാമ്പ്" എന്ന് അലറികൊണ്ട് ശര വേഗത്തില്‍ ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞോടി. വീടിലെത്തിയെ ഓട്ടം നിന്നുള്ളൂ. അന്ന് വിറയലും പനിയും ആയി എന്നാണോര്‍മ. അന്ന് മുതല്‍ പാമ്പിനെ പേടിയായിരുന്നു. മറ്റൊരു സംഭവത്തോടെ പിന്നെ അത് ജീവിതത്തില്‍ പേടിയുള്ള ഒരു ജീവിയായി മാറി...

ഭാഗം രണ്ട്
അന്ന് മീന്‍പിടുത്തം ഒരു ഹരമായിരുന്നു. തോടിലോ കുളത്തിലോ ആണെങ്ങില്‍ ചൂണ്ടയിടും. മഴക്കലതാനെങ്കില്‍ തോര്‍ത്ത്‌ മുണ്ട് കൊണ്ട് ഊറ്റിയെടുക്കും. നന്ഗീസിന്റെ ഒരറ്റത്ത് ചെറിയ ചൂണ്ട കെട്ടി അതില്‍ മണ്ണിരയെ കോര്തിട്ടാണ് മീന്‍പിടുത്തം. ഒരു ദിവസം ചെങ്ങതിയെയും കൂട്ടി പള്ളിക്കുളത്തില്‍ മീന്‍ പിടിക്കാന്‍ പോയി. നല്ല പച്ചക്കളര്‍ വെള്ളമാണ് കുളത്തില്‍, വെള്ളത്തിന്‌ മുകളില്‍ ആയി ഒരു ഭാഗത്ത് പായലും കുള വാഴയുമാണ്. ആരും ഉപയോഗികാത്ത കുളമാണ്. ആ കുളത്തില്‍ നല്ല ഫിലാപ്പിയെ മീന്‍ കിട്ടും, സ്കൂള്‍ വിട്ടു വരുമ്പോള്‍ നല്ല വലിയ പിലാപ്പി മീനുകള്‍ കുളത്തിന് മുകളില്‍ നില്കുന്നത് കാണാറുണ്ട്. ഞങ്ങള്‍ ചൂണ്ടയിട്ടു! ഒന്നും കൊത്തുന്നില്ല. കുറച്ചു സമയം കാത്തു. ഒരനക്കവും ഇല്ല. ചങ്ങാതി നല്ല കൊഴുത്ത മണ്ണിരയെ കൊണ്ട് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞു പോയി. ഞാന്‍ ചുണ്ടയില്‍ ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കിയിരുന്നു. ആരെങ്കിലും പെട്ടോ എന്നറിയാന്‍..

ചൂണ്ടയില്‍ ഒരു അനക്കം വന്നു. ഞാന്‍ നന്ഗീസ് ഇടത്തോട്ടും വലതോട്ടുമായി ഒന്ന് ചുഴറ്റി ചെറുതായി വലിച്ചു. മീനിന്റെ വായില്‍ ചൂണ്ട ശരിക്കും തറക്കാന്‍ വേണ്ടിയുള്ള അടവാനത്. ഹു..ഹാ... നന്ഗീസ് ശരിക്കും വലിഞ്ഞു മുറുകി. വലിച്ചെടുക്കാന്‍ സമയം ആയി. മീന്‍ ചൂണ്ടയില്‍ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആഞ്ഞു വലിച്ചു, അതിലും ശക്തമായി ചൂണ്ട എന്നയും വലിച്ചു. ഇത്ര വലിയ മീനോ! ഒരതിശ്യം! എനിക്ക് സംശയം!, പിന്നയോര്‍ത്തു വല്ല മട്ടലോ ചണ്ടിയോ ചൂണ്ടയില്‍ കുടുങ്ങിയിട്ടവും.

വെള്ളത്തിന്‌ രണ്ടു പടി മുകളിലയാണ് ഞാന്‍ നില്പ്. എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് രണ്ടു കൈ കൊണ്ടും ശക്തിയായി നന്ഗീസ് വലിച്ചു. മെല്ലെ മെല്ലെ ചൂണ്ട മുകളിലോട് വന്നു. മീനിന്റെ തല കണ്ടു! കുറച്ചു കൂടി വലിച്ചു!!! ഹയാ, ഞാന്‍ പെടിച്ചലരികൊണ്ട് നന്ഗീസ് കുളത്തിലെക്കെരിഞ്ഞു ഓടി!!! ചൂണ്ടയില്‍ കൊരുത്തത് പാമ്പ് ആയിരുന്നു! ഏതാണ് ഇനം എന്നൊന്നും നോക്കിയിട്ടില്ല. നല്ല വലിപ്പമുള്ള സദനം ആയിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തം, അത്രയ്ക്ക് ശക്തിയയിട്ടാണ് ഞാന്‍ വലിച്ചത്. ആ ഓട്ടവും വീട്ടിലാണ്‌ നിന്നത്!!!

ചെന്നയില്‍ ഓര്‍ക്കാപുറത്ത് ശക്തിയായി പെഴ്ത മഴ ചോര്‍ന്നിരുക്കുന്നു... രാത്രി പതിനൊന്നു മണിയായി... ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തു വച്ചു.. ബംഗ്ലൂര്-‍ലേക്കാണ്... വണ്ടി ഇപ്പോള്‍ എത്തും....

സമീര്‍
ചെന്നൈ, 02 സെപ്റ്റംബര്‍ 2010

3 comments:

  1. Dear Sameer

    Very good way of putting the things...
    Originally originial
    In its very touch and flow.

    Making any one reading
    Ti walk with you
    To the same spot of Pallikkulam
    And Kannaaram Pothikkali.

    Greater than any sophisticated philosophies
    Touching the core and soul
    In a very simplest way....
    Without much pretensions and names


    Regards and appreciation

    Raheem

    http://intuitionofthewomb.blogspot.com/

    ReplyDelete
  2. ഓര്‍മ്മകള്‍ കൊള്ളാമല്ലോ.

    പാമ്പ് പലപ്പോഴും എനിയ്ക്കും പണി തന്നിട്ടുണ്ട്. ഒന്നു രണ്ടു സംഭവങ്ങള്‍ ഞാനുമെഴുതിയിരുന്നു.

    ReplyDelete